كَفى بِالمَرءِ عَيبا أن يَكونَ فيهِ ثَلاثُ خِصالٍ ; يَعرِفُ مِنَ النّاسِ ما يَجهَلُ مِن نَفسِهِ ، و يَستَحيي لَهُم مِمّا هُوَ فيهِ ، و يُؤذي جَليسَهُ بِما لا يَعنيهِ .;

 آدمى را همين عيب بس كه در او سه خصلت باشد ; عيبهاى مردم را ببيند و عيبهاى خود را نبيند، چيزى را كه خودش دچار آن است، براى مردم شرم آور بداند و همنشينش را با گفتار و كردار بيهوده بيازارد.;