كَفى بِالمَرءِ عَيبا أن يَنظُرَ مِنَ النّاسِ إلى ما يَعمى عَنهُ مِن نَفسِهِ ، و يُعَيِّرَ النّاسَ بِما لا يَستَطيعُ تَركَهُ ، و يُؤذي جَليسَهُ بِما لا يَعنيهِ .;

 آدمى را همين عيب بس كه عيبى را در مردم ببيند و در خود نبيند و مردم را به خاطر كارى سرزنش كند كه خود نمى تواند آن را ترك كند و همنشين خويش را با چيزهاى نا مربوط و بيهوده بيازارد.;