أمّا العِلمُ فيَتشَعَّبُ مِنهُ الغِنى و إن كانَ فَقيرا ، و الجُودُ و إن كانَ بَخيلاً ، و المَهابَةُ و إن كانَ هَيِّنا ، و السَّلامَةُ و إن كانَ سَقيما ، و القُربُ و إن كانَ قَصِيّا ، و الحَياءُ و إن كانَ صَلِفا ، وَ الرِّفعَةُ و إن كانَ وَضيعا ، و الشَّرَفُ و إن كانَ رَذلاً ، و الحِكمَةُ و الحِظوَةُ ، فهذا ما يَتشَعَّبُ لِلعاقِلِ بِعِلمِهِ .;

 از دانش، بى نيازى منشعب مى شود، هر چند[آدمى] تهيدست باشد و بخشندگى، هر چند بخيل باشد و هيبت، هر چند نرم رفتار و ملايم باشد و تندرستى، هر چند بيمار باشد و قُرب، هر چند دور باشد و آزرم، هر چند پر رو باشد و بلند مرتبگى، هر چند دون پايه باشد و بزرگوارى، هر چند پست باشد و حكمت و بهره مندى. اينها چيزهايى است كه براى خردمند از دانش او منشعب مى شود.;