أمّا العَفافُ ; فيَتَشَعَّبُ مِنهُ الرِّضا ، و الاستِكانَةُ ، و الحَظُّ ، و الرّاحَةُ ، و التَّفَقُّدُ ، و الخُشوعُ ، و التَّذَكُّرُ ، و التَّفَكُّرُ ، و الجُودُ ، و السَّخاءُ ، فهذا ما يَتَشَعَّبُ لِلعاقِلِ بِعَفافِه رِضىً بِاللّه ِ و بِقِسمِهِ .;

 آنچه از عفّت منشعب مى شود خشنودى است و خضوع و بهره مندى و آسايش و دلجويى و فروتنى و تذكّر و تفكّر و بخشندگى و سخاوت. اينها خصالى است كه به سبب پارسايى براى خردمندى كه از خدا و قسمت او خشنود است، حاصل مى شود.;