التَّوحيدُ ظاهِرُهُ في باطِنِهِ و باطِنُهُ في ظاهِرِهِ ، ظاهِرُهُ مَوصوفٌ لا يُرى ، و باطِنُهُ مَوجودٌ لا يَخفى ، يُطلَبُ بِكُلِّ مَكانٍ ، و لَم يَخْلُ مِنهُ مَكانٌ طَرفَةَ عَينٍ ، حاضِرٌ غَيرُ مَحدودٍ و غائبٌ غَيرُ مَفقودٍ .;

 توحيد، آشكارش در نهان آن است و نهان در آشكارش. آشكارش توصيف شده اى نا ديدنى است و نهانش موجودى آشكار است. در همه جا حضور دارد و هيچ جا، حتى لحظه اى، از وجود او خالى نيست، حضور دارد اما محدود [به جا و مكانى ]نيست و غايب است، اما ناپيدا نيست.;