ثَمانِيَةٌ أبغَضُ خَليقَةِ اللّه ِ إلَيهِ يَومَ القِيامَةِ : السَّقّارونَ ؛ وهُمُ الكَذّابونَ ، وَالخَيّالونَ ؛ وهُمُ المُستَكبِرونَ ، وَالَّذينَ يَكنِزونَ البَغضاءَ لاِءِخوانِهِم في صُدورِهِم فَإِذا لَقوهُم حَلَفوا لَهُم ، وَالَّذينَ إذا دُعوا إلَى اللّه ِ ورَسولِهِ كانوا بِطاءً وإذا دُعوا إلَى الشَّيطانِ وأمرِهِ كانوا سِراعا ، وَالَّذينَ لا شَرِفَ لَهُم طَمَعٌ مِنَ الدُّنيا إلاَّ استَحَلّوهُ بِأَيمانِهِم وإن لَم يَكُن لَهُم بِذلِكَ حَقٌّ، وَالمَشّاؤونَ بِالنَّميمَةِ ، وَالمُفَرِّقونَ بَينَ الأَحِبَّةِ، وَالباغونَ البُرَآءَ الرُّخصَةَ. اُولئِكَ يَقذَرُهُمُ الرَّحمنُ عز و جل.

هشت تن هستند كه در روز قيامت ، دشمن ترين كسان در نزد خداوند خواهند بود : دروغگويان ؛ مستكبران؛ كسانى كه كينه برادرشان را در سينه نگه مى دارند و چون آنان را ببينند برايشان سوگند مى خورند [كه دوستشان دارند] ؛ كسانى كه چون به سوى خدا و پيامبرش خوانده شوند ، درنگ مى كنند و كُندى مى نمايند و چون به سوى شيطان و كارهايش خوانده شوند ، مى شتابند ؛ كسانى كه هرگاه آزمندى دنيا برايشان جلوه گر شود ، آن را با سوگندهايشان ، براى خود حلال مى شمرند ، گرچه بدان حقى نداشته باشند ؛ سخن چينان ؛ تفرقه اندازان در ميان برادران؛ و كسانى كه براى بى گناهان ، لغزش مى جويند و مى تراشند . خداى رحمان عز و جلاينان را پليد مى شمارد .