بِئسَ العَبدُ عَبدٌ خُلِقَ لِلعِبادَةِ فألهَتْهُ العاجِلَةُ عَنِ الآجِلَةِ، فازَ بِالرَّغبَةِ العاجِلَةِ و شَقِيَ بِالعاقِبَةِ .;

 چه بد بنده اى است، آن بنده اى كه براى عبادت آفريده شده، اما دنيا او را از آخرت غافل كرده است، به خواهشهاى زودگذر دنيوى دست يافته و در عاقبت (آخرت) بدبخت شده است.;