أربَعٌ مَن كُنَّ فيهِ كانَ في نُورِ اللّه ِ الأعظَمِ ; شهادَةُ أن لا إلهَ إلاّ اللّه ُ و أنّي رسـولُ اللّه ِ ، و مَن إذا أصابَتهُ مُصيبَةٌ قالَ ; إنّا للّه ِِ و إنّا إلَيهِ راجِعونَ، و مَن إذا أصابَ خَيرا قالَ ; الحَمـدُ للّه ِِ رَبِّ العالَمِـينَ، و مَن إذا أصابَ خَطيئةً قالَ ;

 چهار چيز است كه هر كس آنها را داشته باشد در نور اعظم خداوند [غرق] است ; گواهى دادن به اين كه معبودى جز خدا نيست، و اينكه من فرستاده خدا هستم، و كسى كه چون مصيبتى به او رسد ، گويد ; ما از خداييم و به سوى او بر مى گرديم ؛ و كسى كه هرگاه كار خيرى انجام دهد ، گويد ; سپاس و ستايش خدا را كه پروردگار جهانيان است . و كسى كه هرگاه گناهى كند ، گويد ; از خداوند آمرزش مى خواهم و به درگاه او توبه مى كنم .;