إنَّ موسَى بنَ عِمرانَ سَأَلَ رَبَّهُ ورَفَعَ يَدَيهِ فَقالَ : «يا رَبِّ ، أينَ ذَهَبتُ اُوذيتُ» ! فَأَوحَى اللّه ُ تَعالى إلَيهِ : يا موسى ، إنَّ في عَسكَرِكَ غَمّازا . فَقالَ : يا رَبِّ ، دُلَّني عَلَيهِ ؟ فَأَوحَى اللّه ُ تَعالى إلَيهِ : إنّي اُبغِضُ الغَمّازَ فَكَيفَ أغمِزُ ؟!

موسى بن عمران ، از پروردگارش مسئلت كرد و دستانش را به دعا برداشت و گفت : پروردگارا ! هرجا كه رفتم ، آزارم دادند . خداوند به او وحى كرد : «اى موسى ! در ميان لشكرت سخن چينى هست» . موسى گفت : پروردگارا ! او را به من بنما . خداوند متعال به او وحى كرد : «من سخن چين را دشمن مى دارم؛ پس چگونه خودم سخن چينى كنم ؟».