خُلُقانِ يُحِبُّهُمَا اللّه ُ ، وخُلُقانِ يُبغِضُهُمَا اللّه ُ ؛ فَأَمَّا اللَّذانِ يُحِبُّهُمَا اللّه ُ فَالسَّخاءُ وَالسَّماحَةُ . وأمَّا اللَّذانِ يُبغِضُهُمَا اللّه ُ تَعالى فَسوءُ الخُلُقِ وَالبُخلُ . وإذا أرادَ اللّه ُ بِعَبدٍ خَيرا اِستَعمَلَهُ عَلى قَضاءِ حَوائِجِ النّاسِ .

خداوند ، دو خوى را دوست دارد و دو خوى را دشمن مى دارد . آن دو خوى كه خداوند دوستشان مى دارد، بخشندگى و آسانگيرى است، و آن دو كه خداوند متعال دشمنشان مى دارد، بداخلاقى و بُخل است . هرگاه خداوند خوبى بنده اى را بخواهد ، او را به برآوردن نيازهاى مردم، به كار وا مى دارد .