فمِنهُم مَن يَمضِي علَيهِ كَلَمحِ البَرقِ، و مِنهُم مَن يَمضِي علَيهِ كَمَرِّ الرِّيحِ، و مِنهُم مَن يُعْطى نُورا إلى مَوضِعِ قَدَميهِ، و مِنهُم مَن يَحبُو حَبوا ، و تَأخُذُ النارُ مِنهُ بِذُنوبٍ أصابَها .;

 عدّه اى از صراط همچون برق مى گذرند و عده اى همچون باد و به عدّه اى نورى داده مى شود كه جلوى پايشان را روشن مى بينند و عدّه اى چهار دست و پا مى گذرند و به سبب گناهانى كه كرده اند آتش قسمتى از آنها را فرا مى گيرد .;