ما ثَبَتَ حُبُّكَ في قَلبِ امرِئٍ مُؤمِنٍ، فَزَلَّت بهِ قَدَمُهُ على الصِّراطِ، إلاّ ثَبَتَ لَهُ قَدَمٌ حتّى أدخَلَهُ اللّه ُ بِحُبِّكَ الجَنَّةَ .;

محبّت تو در دل هيچ مؤمنى جاى نگرفت ، مگر اين كه هرگاه پايش بر صراط بلغزد ، گام ديگرش استوار شود، تا آن كه [سرانجام ]خداوند به سبب محبّتش به تو ، او را به بهشت در آورَد .;