مَنِ ائْتَمنَ شارِبَ الخَمرِ على أمانةٍ ، بعد عِلْمِهِ فيهِ ، فليسَ لَه علَى اللّه ِ ضَمانٌ و لا أجْرٌ له و لا خَلفٌ;

هر كس بداند كسى شراب خوار است و با اين حال به او امانتى بسپرد، خداوند ضامن او نيست و مزد و عوضى به او نخواهد داد.;