لَيس مِنّا مَن يُحَقِّرُ الأمانةَ حتّى يَسْتَهلِكَها إذا اسْتُودِعَها;

از ما نيست آن كه امانت را بى اهمّيت شمارد و بدين سبب امانتى را كه به او سپرده شده است ضايع گرداند.;