لا يجدُ العَبدُ صَريحَ الإيمانِ حتّى يُحبَّ و يُبغِضَ للّه ِ ، فَإذا أحبَّ للّه ِ وَ أبغضَ للّه فقدِ اسْتَحقّ الوَلايةَ مِنَ اللّه ِ .;

بنده آنگاه زلال ايمان را مى يابد كه براى خدا دوست و دشمن بدارد،پس، هرگاه براى خدا دوست بدارد و براى خدا دشمنى ورزد، بى گمان سزامند ولايت خداست.;