پيامبر خدا صلى الله عليه و آله
مانِعُ الزَّكاةِ يُجَرُّ قَصَبُهُ في النارِ ـ يَعنِي أمعاءَهُ فِي النارِ ـ و مُثِّلَ لَهُ مالُهُ في النارِ في صُورةِ شُجاعٍ أقرَعَ لَهُ زَبِيبانِ أو زَبِيبَتانِ يَفِرُّ الإنسانُ مِنهُ ، و هُو يَتبَعُهُ حَتّى يَقضِمَهُ كما يُقْضَمُ الفُجْلُ و يقولُ ; أنا مالُكَ الذي بَخِلتَ بِهِ .;
كسى كه زكات نپردازد ، روده هايش در آتش كشيده مى شود و دارايى او به صورت افعىِ اقرعِ .[اقرع ; مارى كه بر اثر شدّت زهرش،كرك هاى سرش ريخته باشد ـ م .]دو نيشه يا داراى دو خال سياه بر بالاى چشمانش ، در مى آيد و او از آن مى گريزد و افعى او را دنبال مى كند تا آن كه وى را مانند تربچه خرد مى كند و مى گويد ; من همان ثروت تو هستم كه به آن بخل مى ورزيدى .;
منبع: بحار الأنوار : 96/15/29 .