إنّ اللّه َ يُحِبُّ الرِّفقَ و يُعِينُ علَيهِ ، فإذا رَكِبتُمُ الدَّوابَّ العُجْفَ فَأنزِلُوها مَنازِلَها ، فإن كانَتِ الأرضُ مُجدِبَةً فانْجُوا عَنها ، و إن كانَت مُخْصِبَةً فَأنزِلُوها مَنازِلَها .;

 خداوند ملايمت و مهربانى را دوست دارد و در راه آن كمك مى كند ؛ پس هرگاه مركبهاى لاغر سوار شُديد ، آنها را در باراندازهايشان استراحت دهيد و اگر زمين خشك و بى گياه بود ، از آن به شتاب بگذريد، اما چنانچه سر سبز و پُر علف بود آنها را در منزل گاه هاى راه فرود آوريد [تا بچرند] .;