مَن طَلَبَ مَحامِدَ الناسِ بمَعاصِي اللّه ِ عادَ حامِدُهُ مِنهُم ذامّا ، و مَن أرضى الناسَ بِسَخَطِ اللّه ِ وَكَلَهُ اللّه ُ إلَيهِم ، و مَن أرضى اللّه َ بسَخَطِ الناسِ كَفاهُ اللّه ُ شَرَّهُم ، و مَن أحسَنَ ما بَينَهُ و بَينَ اللّه ِ كَفاهُ اللّه ُ ما بَينَهُ و بَينَ الناسِ .;

 هركه بخواهد ستايشهاى مردم را با معصيتهاى خدا به دست آورد ، ستاينده او به نكوهنده اش تبديل شود و هركه با ناخشنود كردن خدا، مردم را خشنود كند ، خداوند او را به آنان وا گذارد و هركه با ناخشنودى مردم، خدا را خشنود كند ، خداوند او را از شرّ و گزند آنان نگه دارد و هركه رابطه ميان خود و خدا را نيكو گرداند ، خداوند آنچه را ميان او و مردم است كفايت كند .;