مَن طَلَبَ مَرضاةَ الناسِ بما يُسخِطُ اللّه َ كانَ حامِدُهُ مِنَ الناسِ ذامّا ، و مَن آثَرَ طاعَةَ اللّه ِ بِغَضَبِ الناسِ كَفاهُ اللّه ُ عَداوَةَ كُلِّ عَدُوٍّ ، و حَسَدَ كُلِّ حاسِدٍ ، و بَغيَ كُلِّ باغٍ ، و كانَ اللّه ُ عزّ و جلّ لَهُ ناصِرا و ظَهيرا .;

 هركه خشنودى و ستايش مردم را با چيزى طلبد كه خدا را ناخشنود مى كند ، همان ستايندگان او ، نكوهشگر او خواهند شد و هركه طاعت خدا را بر خشم مردم ترجيح دهد ، خداوند او را از دشمنىِ هر دشمنى و حسادتِ هر حسودى و تجاوزِ هر تجاوزگرى نگه دارد و خداوند عزّ و جلّ ياور و پشتيبان او باشد .;