مَن رَضِيَ مِن الدنيا بما يَكفِيهِ كانَ أيسَرُ ما فيها يَكفِيهِ .;

 هركه از دنيا به اندازه اى كه او را كفايت مى كند خشنود باشد، كمترين چيزِ دنيا او را بس باشد .;