فإذا مِتُّ فأنا فَرَطُكُم و مَوعِدُكم الحَوضَ ··· فأقولُ; يا رَبِّ اُمَّتي! فيقالُ ; إنّك لا تَدرِي ما أحدَثُوا بَعدَكَ مُرتَدِّينَ على أعقابِهِم .;

 پس آنگاه كه بميرم، من پيشاهنگ شما خواهم بود و وعده گاه شما [با من بر سر ]حوض [كوثر ]باشد··· پس، مى گويم ; پروردگارا ! اينها امّت من هستند! در جوابم گفته شود ; تو كه نمى دانى بعد از تو چه كارها كردند و به قهقرا (آيين پيشين خود) برگشتند .;