يقولُ اللّه ُ عزّ و جلّ ; إذا كانَ الغالِبُ على العَبدِ الاشتِغالَ بِي ، جَعَلتُ بُغيَتَهُ و لَذَّتَهُ في ذِكرِي ، فإذا جَعَلتُ بُغيَتَهُ و لَذَّتَهُ في ذِكرِي عَشِقَني و عَشِقتُهُ ، فإذا عَشِقَني و عَشِقتُهُ رَفَعتُ الحِجابَ فيما بَيني و بَينَهُ ، و صَيَّرتُ ذلِكَ تَغالُباً علَيهِ ، لا يَسهُو إذا سَها الناسُ ، اُولئكَ كلامُهُم كلامُ الأنبياءِ ، اُولئكَ الأبطالُ حقّاً .;

 خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد ; هرگاه ياد من بر بنده ام غالب شود ، خواهش و خوشى او را در ياد خود قرار دهم و چون خواهش و خوشى او را در ياد خود قرار دهم ، عاشق من شود و من نيز عاشق او گردم و چون عاشق يكديگر شديم ، حجاب ميان خود و او را بردارم و عشق خود را بر جان او چيره گردانم ، چندان كه مانند ديگر مردم دچار سهو و غفلت نمى شود ؛ سخن اينان، سخن پيامبران است ؛ اينان قهرمان واقعى هستند .;