مَن أصبَحَ مُعافىً في جَسَدِهِ، آمِناً في سِربِهِ ، عِندَهُ قُوتُ يومِهِ فكأنّما خِيرَتْ لَهُ الدنيا .;

 هر كه صبح خود را با تندرستى بياغازد و در ميان خانواده اش آسوده و راحت باشد و خوراك روزانه اش را داشته باشد، چنان است كه [همه] دنيا به او داده شده باشد .;