الدنيا دارُ مَن لا دارَ لَهُ ، و مالُ مَن لا مالَ لَهُ ، لها يَجمَعُ مَن لا عَقلَ له ، و علَيها يُعادِي مَن لا عِلمَ لَهُ ، و علَيها يَحسُدُ مَن لا ثِقَةَ لَهُ ، و لَها يَسعى مَن لا يقينَ لَهُ .;

 دنيا سراىِ كسى است كه سرايى ندارد و مالِ كسى است كه مالى ندارد. كسى براى دنيا جمع مى كند كه خِرَد ندارد و كسى بر سر آن به دشمنى بر مى خيزد كه از شناخت بى بهره است و كسى درباره آن حسادت مى ورزد كه [به خدا ]اعتماد ندارد و كسى براى آن تلاش مى كند كه يقين ندارد .;