إنّهُ ما سَكَنَ حبُّ الدنيا قلبَ عبدٍ إلاّ الْتاطَ فيها بثلاثٍ ; شُغلٍ لا يَنفَدُ عَناؤهُ، و فَقرٍ لا يُدرَكُ غِناهُ ، و أمَلٍ لا يُنالُ مُنتَهاهُ .;

 دنيا دوستى در دل هيچ بنده اى جا نكرد، مگر آن كه سه چيز پيوسته با او همراه شد ; گرفتارى و مشغله اى كه رنج آن را پايانى نباشد ، فقرى كه به توانگرى و بى نيازى نينجامد، و آرزويى كه به فرجام نرسد .;