فَلْيَتَزَوَّدِ العبدُ مِن دنياهُ لاِخِرتِهِ ، و مِن حياتِهِ لمَوتِهِ ، و مِن شَبابِهِ لهَرَمِهِ ، فإنّ الدنيا خُلِقَت لَكُم و أنتُم خُلِقتُم لِلآخرةِ .;

 آدمى بايد از دنياى خود ، براى آخرتش و از زندگى خود، براى مردنش و از جوانى خود ، براى پيرى اش توشه برگيرد ؛ زيرا دنيا براى شما آفريده شده است، و شما براى آخرت .;