مَن اُعْطِيَ أربَعَ خِصالٍ في الدُّنيا فَقدْ اُعْطِيَ خَيرَ الدُّنيا و الآخِرَةِ و فازَ بحَظِّهِ مِنهُما ; وَرَعٌ يَعْصِمُهُ عن مَحارِمِ اللّه ِ ، و حُسْنُ خُلقٍ يَعيشُ بهِ في النّاسِ ، و حِلْمٌ يَدفَعُ بهِ جَهلَ الجاهِلِ ، وَ زوْجَةٌ صالِحَةٌ تُعينُهُ على أمرِ الدُّنيا و الآخِرَةِ .;

 به هر كس در دنيا چهار خصلت داده شود، خير دنيا و آخرت به او داده شده و بهره خويش را از دنيا و آخرت برگرفته است ; پرهيزگارى، كه او را از حرامهاى خدا باز دارد، و خوش خويى، كه با آن در ميان مردم زندگى كند ، و بردبارى، كه با آن جهالت نادان را از خود دور سازد، و همسر شايسته، كه در كار دنيا و آخرت او را يارى رساند .;