إنَّ الرّجُلَ يُدرِكُ بحُسنِ خُلقِهِ دَرَجةَ الصّائمِ القائمِ ، و إنَّهُ لَيُكْتَبُ جَبّارا و لا يَمْلِكُ إلاّ أهلَهُ! .;

 آدمى با حُسن خلق خود ، به رتبه روزه گير شب زنده دار مى رسد ، و در زمره گردن فرازان (فرمانروايان) به شمار مى آيد ، در حالى كه جز بر خانواده خود فرمانروايى ندارد!;