يا أبا ذرٍّ ، اسْتَحْيِ مِن اللّه ِ ؛ فإنّي و الّذي نَفْسي بِيَدِهِ لَأظَلُّ حِينَ أذْهَبُ إلى الغائطِ مُتَقَنِّعا بِثَوبي أسْتَحيي مِن المَلَكَينِ اللّذَينِ مَعي .;

اى ابوذر ! از خدا شرم داشته باش ؛ به خدا سوگند من هنگامى كه براى قضاى حاجت مى روم، از شرمِ دو فرشته همراهم، چهره خود را با جامه ام مى پوشانم .;