شَيْئانِ يَكْرَهُهُما ابنُ آدمَ ; يَكرَهُ المَوتَ و المَوتُ راحَةٌ للمؤمنِ مِن الفِتْنَةِ ، و يَكْرَهُ قِلَّةَ المالِ و قِلَّةُ المالِ أقَلُّ للحِسابِ .;

 دو چيز است كه آدمى آنها را ناخوش دارد ; مرگ را ناخوش دارد، در حالى كه مرگ مايه آسودگى مؤمن از فتنه و گمراهى است، تنگدستى را ناخوش دارد، در حالى كه دارايى اندك حسابرسى را كمتر و ساده تر مى كند .;