يا أبا دُجانَةَ ، أما عَلِمتَ أنَّ مَن أحَبَّنا وَامتُحِنَ في مَحَبَّتِنا أسكَنَهُ اللّه ُ مَعَنا ؟! ثُمَّ تَلا هذِهِ الآيَةَ : «فِى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرِم» القمر : 55 .

اى ابودجانه! آيا نمى دانى هركه ما را دوست بدارد و در راه دوستى ما آزموده شود [و بلا بيند]، خداوند او را كنار ما ساكن خواهد ساخت». سپس حضرت اين آيه را برخواند : «در جايگاهى راست ، نزد فرمانروايى توانا»