إذا أحَبَّ اللّه ُ عَبدا ابْتَلاهُ ، فإذا أحبَّهُ اللّه ُ الحُبَّ البالِغَ اقْتَناهُ . قالوا ; و ما اقْتِناؤهُ ؟ قالَ ; ألاّ يَتْرُكَ لَهُ مالاً و لا وَلَدا .;

هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، مبتلايش گرداند و چون بسيار دوستش بدارد او را از آنِ خود كند. عرض كردند; چگونه از آنِ خودش مى كند؟ فرمود; مال و فرزندى براى او نمى گذارد.;