مَن اُفتِيَ بِفُتياً بغيرِ ثَبتٍ ، فإنّما إثمُهُ عَلى مَن أفتاهُ .;

 كسى كه به فتوايى، نا استوار عمل كند، گناهش به گردن كسى است كه به او فتوا داده است.;