لمّا عُرِجَ بي مَرَرتُ بقَومٍ لَهُم أظفارٌ مِن نُحاسٍ ، يَخمِشُونَ وُجوهَهُم و صُدورَهُم ! فقلتُ ; مَن هؤلاءِ يا جِبريلُ ؟ قالَ ; هؤلاءِ الذينَ يَأكُلونَ لُحومَ الناسِ و يَقَعونَ في أعراضِهِم .;

 چون به معراج بُرده شدم، بر مردمى گذشتم كه ناخنهايى از مس داشتند و چهره ها و سينه هاى خود را ناخن مى كشيدند! پرسيدم ; اينها كيستند، اى جبرئيل؟ گفت ; اينان كسانى هستند كه گوشتِ مردم را مى خورند و با آبروى آنها بازى مى كنند.;