أربعٌ يُفسِدنَ القَلبَ و يُنبِتنَ النِّفاقَ فِي القَلبِ كما يُنبِتُ الماءُ الشَّجَرَ ; استِماعُ اللهوِ ، و البَذاءُ ، و إتيانُ بابِ السُّلطانِ ، و طَلَبُ الصَّيدِ .;

 چهار چيز است كه دل را تباه مى كند و نفاق در دل مى روياند، همچنان كه آب درخت را مى روياند ; گوش دادن به سخنان لهو و بيهوده، بد زبانى، آمد و شد به دربار سلطان و شكار كردن.;