إنّي لَأعْلمُ آخِرَ أهلِ النّارِ خُروجا مِنهُا ، و آخِرَ أهلِ الجنّةِ دُخولاً الجنّةَ ; رجُلٌ يَخرُجُ مِن النّارِ حَبْوا ، فيقولُ اللّه ُ تباركَ و تعالى لَهُ ; اذهَبْ فادْخُلِ الجَنّةَ ، فيَأتيها فيُخيَّلُ إلَيهِ أنّها مَلْأى ، فيَرجِعُ فيقولُ ; يا ربِّ ، وجَدتُها مَلْأى ! فيقولُ اللّه ُ تباركَ و تعالى لَهُ ; ذاكَ أدْنى أهلِ الجنّةِ مَنزِلةً .;

من مى دانم كدام دوزخى از همه ديرتر از جهنّم بيرون مى آيد و كدام بهشتى آخر از همه به بهشت مى رود; مردى كه با خزيدن از آتش بيرون مى رود و خداوند تبارك و تعالى به او مى فرمايد; برو، وارد بهشت شو . او خود را به بهشت مى رساند، اما به خيالش مى رسد كه بهشت پُر است. از اين رو، بر مى گردد و عرض مى كند; بار خدايا! بهشت پُر بود. خداوند تبارك و تعالى به او مى فرمايد; «برو، و وارد بهشت شو ··· براى تو در بهشت، به اندازه دنيا و ده برابر آن، جا هست. يا براى تو، [جايى ]ده برابر دنيا وجود دارد ···» . گفته مى شد; اين كس، فرو پايه ترين فرد بهشت است.;