رسول خدا صلي الله عليه و آله :
لا يُؤمِنُ أحَدُكُم حَتّى يَكونَ اللّه ُ و رَسولُهُ أحَبَّ إلَيهِ مِمّا سِواهُما ، وحَتّى يُقذَفَ فِي النّارِ أحَبُّ إلَيهِ مِن أن يَعودَ فِي الكُفرِ بَعدَ أن نَجّاهُ اللّه ُ مِنهُ . و لا يُؤمِنُ أحَدُكُم حَتّى أكونَ أحَبَّ إلَيهِ مِن وَلَدِهِ و والِدِهِ وَ النّاسِ أجمَعينَ .
هيچ يك از شما ايمان نمى آورد ، مگر آن كه خدا و پيامبرش براى او از هر چيز ديگرى دوست داشتنى تر باشند، و تا آن كه در آتش افتادن، برايش دوست داشتنى تر از بازگشت به كفر باشد ، پس از آن كه خداوندْ او را از آن (كفر) ، نجات بخشيده است . هيچ يك از شما ايمان نمى آورد ، مگر آن كه من برايش دوست داشتنى تر از فرزندش ، پدرش و همه مردم باشم .
منبع: مسند ابن حنبل : 4 / 412 / 13150 و ص 554 / 13961 ، إتحاف السادة : 9 / 547 كلّها عن أنس .