لا يَجتَمِعُ أربَعَةٌ فِي المُؤمِنِ إلاّ أوجَبَ اللّه ُ لَهُ بِهِنَّ الجَنَّةَ : الصِّدقُ فِي اللِّسانِ ، وَالسَّخاءُ فِي المالِ ، وَالمَوَدَّةُ فِي القَلبِ ، وَالنَّصيحَةُ فِي المَشهَدِ وَالمَغيبِ .

مؤمنْ هرگاه داراى چهار صفت گردد ، خداوند بدانها بهشت را بر او واجب مى گرداند : راستى در زبان ، بخشش در مال ، دوستى در دل ، و خيرخواهى در نهان و آشكار .