أيُّهَا النّاسُ ! إنَّمَا الدُّنيا عَرَضٌ حاضِرٌ يَأكُلُ مِنهَا البَرُّ وَالفاجِرُ ، وَ الآخِرَةُ وَعدٌ صادِقٌ يَحكُمُ فيها مَلِكٌ عادِلٌ ، يُحِقُّ فيهَا الحَقَّ ويُبطِلُ الباطِلَ.

اى مردم! دنيا متاعى نقد است كه نيك و بد ، از آن مى خورند ، و آخرت ، وعده اى راست است كه در آن ، پادشاهى دادگر ، حكومت (/ قضاوت) مى كند و در آن ، احقاق حق مى نمايد و بر باطل ، مهر ابطال مى زند.