عَلامَةُ الوَرَعِ الزُّهدُ فِي الدُّنيا ، فَمَن تَمَسَّكَ بِالوَرَعِ وَالزُّهدِ بَلَّغاهُ كُلَّ دَرَجَةٍ رَفيعَةٍ ، ومَن تَخَلّى مِنهُما لَقِيَني يَومَ القِيامَةِ عَلى غَيرِ مِلَّتي .

نشانه پارسايى ، زهد در دنياست. پس، هر كه به پارسايى و زهد چنگ در زند ، اين دو او را به هر درجه بالايى مى رسانند، و هر كه از اين دو ، دست كشد ، روز قيامت مرا بر غير آيين من ديدار مى كند.