مَن كانَتِ الدُّنيا هَمَّهُ ، جَعَلَ اللّه ُ فَقرَهُ بَينَ عَينَيهِ ، وفَرَّقَ عَلَيهِ شَملَهُ ، ولَم يَأتِهِ مِنَ الدُّنيا إلاّ ما قُدِّرَ لَهُ .

هر كه دغدغه اش دنيا باشد ، خداوند فقر را پيش چشمان او مى نهد، و آرامش [خاطر] او را پريشان مى سازد، و از دنيا جز آنچه برايش مقدّر شده ، به او نمى رسد.