لا تَزالُ نَفسُ ابنِ آدَمَ شابَّةٌ في طَلَبِ الدُّنيا ، وإنِ التَقَت تَرقُوَتاهُ مِنَ الكِبَرِ .

نفْس آدمى در دنياخواهى ، پيوسته جوان است ، هرچند از شدّت پيرى ، چنبرهاى او به هم برسند. چنبر ، چنبره يا ترقوه ، استخوان باريك و نسبتاً بلندى در شانه است كه هر يك از دو سر آن ، داراى انحنايى مخالف آن ديگرى است (ر .ك : لغت نامه دهخدا).