مَن أحَبَّ الدُّنيا ذَهَبَ خَوفُ الآخِرَةِ مِن قَلبِهِ ، وما آتَى اللّه ُ عَبدا عِلما فَازدادَ لِلدُّنيا حُبّا إلاَّ ازدادَ مِنَ اللّه ِ تَعالى بُعدا ، وَازدادَ اللّه ُ تَعالى عَلَيهِ غَضَبا.

هر كه دنيا را دوست بدارد ، هراس آخرت از دلش مى رود . خداوند به هيچ بنده اى علمى نداد و آن علم بر دنيادوستى او نيفزود ، مگر آن كه از خداوند متعال دورتر شد، و خشم خداوند متعال بر او فزونى گرفت.