ما أعطَى اللّه ُ عَبدا مُؤمِنا حَظّا مِنَ الدُّنيا إلاّ مَشوبا بِتَكديرٍ ؛ لِئَلاّ يَكونَ ذلِكَ حَظَّهُ مِن ثَوابِ اللّه ِ ، ولِيُكمِلَ اللّه ُ لَهُ صَفوَ عَيشِ الآخِرَةِ .

خداوند به هيچ بنده مؤمنى بهره اى از دنيا نداد ، مگر آميخته با تيرگى، تا آن ، سهم او از پاداش خداوند [در آخرت [نباشد، و تا خداوند ، زلالى زندگى آخرت را برايش كامل گرداند.