إنَّ اللّه َ خَلَقَ الدُّنيا مُنذُ خَلَقَها فَلَم يَنظُر إلَيها بَعدُ إلاّ مَكانَ المُتَعَبِّدينَ فيها مِنها ، ولَيسَ بِناظِرٍ إلَيها إلى يَومِ يُنفَخُ فِي الصّورِ ، ويَأذَنُ في هَلاكِها مَقتا لَها ، ولَم يُؤثِرها عَلَى الآخِرَةِ .

خداوند دنيا را آفريد و از زمانى كه آن را آفريده ، هنوز به آن نظر نكرده است ، مگر به جاهايى از آن كه عبادت پيشگان در آن جايند، و تا روزى هم كه در صور دميده مى شود و اجازه نابودى دنيا را مى دهد ، به خاطر نفرتش از دنيا ، به آن نگاه نخواهد كرد ، و [هرگز] آن را بر آخرت ترجيح نداده است.