مَن طَلَبَ الدُّنيا حَلالاً اِستِعفافا عَنِ المَسأَلَةِ ، وسَعيا عَلى أهلِهِ ، وتَعَطُّفا عَلى جارِهِ ، لَقِيَ اللّه َ ووَجهُهُ كَالقَمَرِ لَيلَةَ البَدرِ . ومَن طَلَبَ الدُّنيا مُكاثِرا بِها حَلالاً مُرائِيا ، لَقِيَ اللّه َ وهُوَ عَلَيهِ غَضبانُ .

هر كه دنيا را از راه حلال طلب كند ، براى اين كه دست خواهش و نياز به سوى كسى دراز نكند و خانواده اش را تأمين كند و به همسايه اش محبّتى نمايد، با چهره اى چون ماه شب چهارده ، خدا را ديدار كند و هركه دنيا را از راه حلال بطلبد ، براى آن كه با ثروتش بر ديگران بنازد و آن را به رُخ بكشد ، در حالى خداوند را ديدار كند كه خدا از او در خشم است.