الدُّنيا خَضِرَةٌ حُلوَةٌ ، مَنِ اكتَسَبَ فيها مالاً مِن حِلِّهِ وأنفَقَهُ في حَقِّهِ أثابَهُ اللّه ُ عَلَيهِ وأورَدَهُ جَنَّتَهُ ، ومَنِ اكتَسَبَ فيها مالاً مِن غَيرِ حِلِّهِ وأنفَقَهُ في غَيرِ حَقِّهِ أحَلَّهُ اللّه ُ دارَ الهَوانِ ، ورُبَّ مُتَخَوِّضٍ في مالِ اللّه ِ ورَسولِهِ لَهُ النّارُ يَومَ القِيامَةِ . يَقولُ اللّه ُ : «كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَـهُمْ سَعِيرًا» الإسراء : 97 .

دنيا دل پذير و شيرين است. هركه در آن مالى از حلال به دست آورد و در راه درستش هزينه كند ، خداوند ، او را بر اين كار ، پاداش دهد و به بهشت خويش بَرَد و هركه در دنيا ، مالى از غيرِ حلال به دست آورد و به ناحق هزينه اش كند ، خداوند ، او را به سراى خفّت و خوارى در آوَرد. اى بسا تصرّف كننده اى در مال خدا و پيامبر او كه روز قيامت ، آتش ، سزاى اوست. خداوند مى فرمايد: «هر بار كه آتش آن فرو نشيند ، شراره اى [تازه] برايشان مى افزاييم». يعنى برخلاف رضاى خدا در آن دخل و تصرّف كند.