يَجيءُ يَومَ القِيامَةِ الُمصحَفُ وَالمَسجِدُ وَالعِترَةُ ، فَيَقولُ المُصحَفُ : يا رَبِّ حَرَّقوني ومَزّقوني ، ويَقولُ المَسجِدُ : يا رَبِّ خَرَّبوني وعَطَّلوني وضَيَّعوني ، وتَقولُ العِترَةُ : يا رَبِّ طَرَدونا وقَتَّلونا وشَرَّدونا . وأجثو بِرُكبَتَيَّ لِلخُصومَةِ ، فَيَقولُ اللّه ُ : ذلِكَ إلَيَّ وأنَا أولى بِذلِكَ

روز قيامت، قرآن و مسجد و عترت مى آيند و قرآن مى گويد: پروردگارا! مرا سوزاندند و تكه پاره كردند. مسجد مى گويد: پروردگارا! مرا ويران كردند و خاليم گذاشتند و تباهم ساختند. عترت مى گويند: پروردگارا: ما را راندند و كشتند و آواره ساختند. و من براى دادخواهى زانو مى زنم، ولى خداوند مى فرمايد: اينها به من مربوط مى شود و من به آنها سزاوارترم.