أما وَاللّه ِ لا يُحِبُّ أهلَ بَيتي عَبدٌ إلاّ أعطاهُ اللّه ُ عَزَّوجَلَّ نورًا حَتّى يَرِدَ عَلَيَّ الحَوضَ ، ولا يُبغِضُ أهلَ بَيتي عَبدٌ إلاَّ احتَجَبَ اللّه ُ عَنهُ يَومَ القِيامَةِ .

هان، به خدا قسم، هيچ بنده اى اهل بيت مرا دوست ندارد، مگر اين كه خداوند عزوجل به او نورى عطا فرمايد تا اين كه در كنار حوض بر من در آيد و هيچ بنده اى اهل بيت مرا دشمن ندارد، مگر اين كه در روز قيامت، خداوند از او محجوب شود.