فَاِنَّ حَقّاً عَلَى الْوالِى اءَنْ لا يُغَيِّرَهُ عَلى رَعِيَّتِهِ فَضْلٌ نالَهُ وَ لا طَوْلٌ خُصَّ بِهِ.

بر والى و رهبر است كه اگر به زيادتى ـ از مال ـ رسيد، يا نعمتى مخصوص او گرديد، موجب دگرگونى او به زيان ملّت نشود.